Ter Mors pakt goud voor haar overleden vader

Carl MureauJournalist, Olympische Spelen, Schaatsen, Sotsji

AD/Algemeen Dagblad  – 17 februari 2014 – Foto Pim Ras

SOTSJI | Jorien ter Mors (24), de shorttrackster die bijklust als langebaanschaatser, werd gisteren dé surprise van Sotsji. Ze won goud op de 1500 meter. Haar grootste fan, vader Henk, was er niet bij; hij overleed in mei aan kanker. Deze titel was voor hem. 

Wat zou haar vader trots zijn geweest, toen Jorien ter Mors gisteren glansrijk olympisch kampioen werd op de 1500 meter, de koningsafstand. Misschien keek hij van bovenaf wel stiekem toe.

Geen man die trotser was op zijn dochter dan deze metaalarbeider uit Enschede. Hij was haar trouwste fan, jarenlang trokken ze samen op. Hij een binnenvetter, zij een flapuit. Ze hadden nog plannen om samen in Oostenrijk een lange toertocht op natuurijs te maken. Dat was hun niet gegund. Henk ter Mors overleed in mei vorig jaar aan kanker.

,,Als ik iets win in Sotsji, dan zal ik dat aan hem opdragen. Dat weet hij, dat heb ik mijn vader van tevoren al verteld,” zei de schaatster in deze krant, aan de vooravond van de Winterspelen. Gistermiddag loste ze haar belofte in. Het goud van Jorien voor Henk was binnen. Nuchter als altijd bekende ze dat het `een speciale medaille’ voor haar was, aan het eind van `een zwaar jaar’. ,,Maar we zijn er nog niet, hè,” zei ze nuchter. Ter Mors is in Sotsji bezig aan een bijzondere missie, want ze combineert het shorttracken (met rondjes van 111 meter) met het langebaanwerk (400 meter). Ze start op zes onderdelen en heeft er nog twee te gaan.

De liefde voor het schaatsen krijgt Jorien ter Mors, geboren op 21 december 1989 in Enschede, met de paplepel ingegoten. Vader Henk is een fanatiek schaatser, die zijn dochter als klein meisje al meeneemt met tochten op het natuurijs.

Bloemsierkunst

Als Jorien 11 jaar is, raakt ze in de ban van het shorttracken. Dat gaat haar zo goed af, dat ze op 17-jarige leeftijd, met een vmbo-diploma bloemsierkunst op zak, naar Heerenveen verhuist. Ze voegt zich bij nationale shorttrackselectie van bondscoach Jeroen Otter, waar ze respect afdwingt met haar ongebreidelde werklust. Opgeven doet ze nooit. ,,Ik heut maar door,” zegt Ter Mors, alias De Heut. In 2012 maakt ze voor het eerst een uitstapje naar het langebaanschaatsen. In Thialf wint ze onverwacht de titel bij de NK allround. De hele schaatswereld, de verrassend verslagen Ireen Wüst voorop, staat perplex. Via de tv maakt ook heel Nederland kennis met vader Henk. Wanneer zijn dochter haar ereronde rijdt, stopt ze om hem haar lauwerkrans om te hangen. ,,Mijn vader is ernstig ziek, heeft alvleesklierkanker,” legt Ter Mors dan uit. ,,Ik ben zo blij dat hij dit kan meemaken, want volgend jaar is hij er waarschijnlijk niet meer.”

Ze toont zich een topsporter in hart en nieren, die zich op haar missie naar Sotsji goed kan afsluiten voor het leed in de familie. Ter Mors heeft ook een zus, die lijdt aan een ernstige spierziekte.

In mei vorig jaar komt het lang verwachte telefoontje: vader Henk is overleden. Jorien verblijft op trainingskamp in de Franse Pyreneeën en gaat naar huis voor de crematie. Van de lauwerkrans, gewonnen bij het NK, wordt een bijzonder bloemstuk gemaakt. Als de uitvaart achter de rug is, reist de shorttrackster snel terug naar Fontremeu, want in de aanloop naar haar olympisch seizoen wil ze liefst geen trainingsuur missen.

Haar hoofd is `als een rollercoaster’, maar in Azië, bij de eerste World Cups, hervindt ze de rust. ,,Mijn vader had gewild dat ik meteen verder zou gaan met waar onze liefde ligt,” blikt ze later terug op die roerige zomer.

De weg naar Sotsji verloopt niet vlekkeloos, want kort voor het kwalificatietoernooi wordt ze ziek. Als shorttrackster heeft ze haar olympische tickets al op zak, voor de langebaan haalt ze op het nippertje een startbewijs voor de 1500 meter binnen.

Uitgerekend op die afstand zet ze in de Adler Arena een dikke punt achter een emotioneel bewogen jaar. Met die gouden race geeft ze haar vader postuum het mooiste cadeau dat ze kon bedenken.

Olympisch goud. Voor Henk, van Jorien.

 

Copyright 2014 De Persgroep Nederland BV